اون قدر این عکس جالب بود که دلم نیومد فقط خودم نگاهش کنم .

امید وارم شما هم لذت ببرید .

    و در آخر کاری کردن که دیگه کسی برای گرفتن حقش از دانشگاه بیرون نیاد فقط برای گرفتن حق یه عده که خودشون بعد 50 سال نتونستن کاری بکنن به طرف دانشگاه برند و بعد اسم این کارشون گذاشتند ( دموکراسی اسلامی ) !

          . مدعیان حقوق بشر .

این مطلب و من حدود ۸ یا ۹ ماه پیش نوشتم(آبان ۱۳۸۵) اما حالا دوباره به مناسبت واقعه ی  ۱۸ تیر به روزش کردم تا شاید ما هم بتونیم سهمی داشته باشیم در جلوگیری از فراموش  نشدنش .        

                                به امید آزادی

سلام

     امروز بعد از 53 روز دارم می نویسم. خوب بخاطر یه سری دلایل شخصی تصمیم گرفتم یه مدت استراحت کنم .             

     اما حالا اومدم تا با قدرتی بیشتر و قلمی توانا تر و با کمک یکی از دوستان وبلاگ رو دوباره راه اندازی کنیم که اتفاقا این دوستم چند روز پیش تولدش بود و این شد بهانه ای تا اولین مطلب وبلاگ رو بعد این مدت به اون اختصاص بدم واز همینجا بهش تبریک بگم و بگم امیدوارم زندگیت همیشه سرشاز از زندگی و امید و تحول و تولد باشه  .

           زندگی مثل شمعه میسوزی اما روشن میکنی تا یه روزی تموم بشی اما یه سری  هستند که حتی وقتی تموم شدن بازم همجا از برکتشون روشن میمونه پس بهتره یه جوری زندگی کنیم که حتی بعد مرگ فراموش نشیم .

                                                                                   .به امید تولد.

                                                                              . مردی که هنوز تنهاست.